ប្រទេសបូលីវី បានឈានចូលដល់រយៈពេល៥០ថ្ងៃនៃភាពវឹកវរនៅថ្ងៃសុក្រ ទី១៩ ខែមិថុនានេះ ខណៈការតវ៉ា និងការបិទផ្លូវនៅតែបន្តធ្វើឱ្យទីក្រុងធំៗជាប់គាំង ធ្វើឱ្យវិបត្តិមនុស្សធម៌និងសេដ្ឋកិច្ចកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ ដែលបានរួមរឹតប្រទេសអាមេរិកខាងត្បូងមួយនេះ ចាប់តាំងពីចុងខែមេសា។ ការតវ៉ាទ្រង់ទ្រាយធំបានរាលដាលពាសពេញប្រទេសបូលីវី ចាប់តាំងពីខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ ដែលធ្វើឡើងដោយកម្មកររ៉ែ គ្រូបង្រៀន កសិករ កម្មករផ្សេងទៀត និងអ្នកគាំទ្រអតីតប្រធានាធិបតីឆ្វេងនិយម លោក Evo Morales។

ការបិទផ្លូវទាំងនោះបានដាក់ទីក្រុង La Paz ទីក្រុងEl Alto និងទីក្រុងCochabamba ឱ្យស្ថិតនៅក្រោមការហ៊ុមព័ទ្ធ ដោយរារាំងទំនិញសំខាន់ៗមិនឱ្យចូលទៅទីក្រុង។ ការតវ៉ាដំបូងឡើយត្រូវបានបង្កឡើងដោយសារតែវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ ការខ្វះប្រេងឥន្ធនៈ ការចំណាយលើជីវភាពរស់នៅខ្ពស់ និងគោលនយោបាយដែលជំរុញដោយប្រធានាធិបតី លោក Rodrigo Paz។

ភាពវឹកវរបានបន្តរាលដាល ដោយកម្មករផ្សេងទៀតដែលបានបន្ថែមការទាមទាររបស់ពួកគេដើម្បីរួមបញ្ចូលប្រាក់ឈ្នួលខ្ពស់ជាងនេះ កំណែទម្រង់ការងារ និងការលាលែងពីតំណែងរបស់ប្រធានាធិបតី។

ការនាំចូលប្រេងសាំងមានគុណភាពទាបដែលបំផ្លាញយានយន្ត បានធ្វើឱ្យភាពតានតឹងកាន់តែកើនឡើង បង្កឱ្យមានរលកនៃកូដកម្មក្នុងចំណោមកម្មករដឹកជញ្ជូន។

ការបិទផ្លូវទាំងនេះបានបង្កឱ្យមានកង្វះស្បៀងអាហារ ថ្នាំពេទ្យ និងប្រេងឥន្ធនៈនៅក្នុងទីក្រុងឡាប៉ាស ទីក្រុងនានា ដែលជំរុញឱ្យតម្លៃទំនិញជាមូលដ្ឋានកើនឡើង។