ពេលដែលអ្នកស្រី Lucy Everlyn Atim វិលត្រឡប់មកកាន់ប្រទេសកំណើតវិញ ក្រោយបម្រើការអស់រយៈពេល ៦ឆ្នាំ ជាសកម្មនារីសិទ្ធិកុមារនៅជំរំជនភៀសខ្លួនស៊ូដង់ខាងត្បូង ដើមសៀ(Shea)ដែលផ្លែរបស់វាគាត់ចូលចិត្ត លែងសូវមានទៀតហើយ ។

ដើមសៀដែលអ្នកស្រុកតែងតែស្គាល់ថា ជាដើមម៉ូយ៉ាវ(Moyao) បានផ្លាស់ប្តូរជីវិតកុមារភាពរបស់គាត់ ។ រាល់ព្រឹក គាត់ និងមិត្តភ័ក្តិរបស់គាត់ បានជួបជុំគ្នា ឈរនៅក្រោមមែករបស់វា ដើម្បីបរិភោគផ្លែមានរសជាតិផ្អែមរបស់វា មុនពេលដើរទៅសាលារៀន ។

ការបាត់មុខរបស់ដើមសៀ មិនមែនបាត់បង់ដោយធម្មជាតិនោះទេ ។ នៅទូទាំងតំបន់ភាគខាងជើងអ៊ូហ្គង់ដា ដើមសៀជាច្រើន ត្រូវបានគេកាប់ ដើម្បីធ្វើជាអុសធ្យូង ។

អ្នកស្រី Atimដែលបច្ចុប្បន្នមានវ័យពាក់កណ្តាលសាមសិបទៅហើយនោះ និងជាសកម្មជនបរិស្ថានម្នាក់ និយាយប្រាប់កាសែត Al Jazeera ថា គាត់មានក្តីបារម្ភខ្លាំង ។ ការបំផ្លិចបំផ្លាញដើមសៀ គឺជារឿងគួរឲ្យព្រួយបារម្ភ ពីព្រោះថា ដើមឈើទាំងនេះ គួរតែត្រូវការការពារ ប៉ុន្តែមនុស្សត្រូវការផងដែរប្រភពឥន្ធនៈជម្រើសផ្សេង ។

ខណៈធ្វើការនៅស៊ូដង់ខាងត្បូង អ្នកស្រី Atim បានជួបស្រ្តីម្នាក់នៅទីក្រុង Yida ផលិតធ្យូងថ្មឥន្ធនៈពីសំបកដើមសៀដែលគេបោះចោល ។ គាត់ចាប់ផ្តើមចង់ដឹងចង់យល់ ហើយគាត់ដឹងច្បាស់ថា នេះគឺជាអ្វីមួយដែលអាចចម្លងរូបមន្តយកទៅធ្វើនៅផ្ទះ ។

នៅឆ្នាំ ២០២៣ គាត់បានបង្កើត “គំនិតផ្តួចផ្តើមដើមម៉ូយ៉ាវអាហ្វ្រិក” គឺជាសហគ្រាសសង្គមដែលកែឆ្នៃដើមសៀទៅជាធ្យូងឥន្ធនៈ ខណៈជួយស្រ្តីរកប្រាក់ចំណូលពីកែឆ្នៃដើមសៀ ។

សហគ្រាសមួយនេះ បានជួលបុគ្គលិក ៦នាក់ និងធ្វើការជាមួយស្រ្តីក្នុងក្រុម ១.២០០នាក់ ដែលត្រូវបានរៀបចំឡើង ឲ្យដើរប្រមូលកាកសំណល់ដើមសៀ ផលិតវាទៅជាធ្យូងឥន្ធនៈ និងកែឆ្នៃប៊ររបស់វា ។

ប្រទេសអ៊ូហ្គង់ដា ត្រូវបានគេប៉ាន់ប្រមាណថា បាត់បង់ព្រៃឈើប្រហែល ១២២.០០០ហិចតាជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដែលការបាត់បង់ព្រៃឈើនេះ ភាគច្រើនដោយសារការកាប់មកធ្វើជាអុសធ្យូង ។

ដោយសារប្រហែល ៩០ភាគរយនៃគ្រួសារអ៊ូហ្គង់ដា ពឹងផ្អែកលើអុសធ្យូង សម្រាប់ការចម្អិនអាហាររបស់ពួកគេនោះ រុក្ខជាតិដូចជាដើមសៀ លែងឃើញសូវមានទៀតហើយ ៕