លោក Bongumusa Manana ជានិស្សិតគថ្លង់វ័យ ១៩ឆ្នាំ ដែលសិក្សានៅទីប្រជុំជន ក្នុងទីក្រុង Johannesburg មើលឃើញថា ការសម្រេចរបស់ប្រទេសអាហ្វ្រិកខាងត្បូង ក្នុងការទទួលស្គាល់ភាសាសញ្ញាជាភាសាផ្លូវការ គឺការទំលុះនូវរបាំងដ៏ធំមួយ ដែលមិនត្រឹមតែនឹងជួយឲ្យរូបគេបានចូលរៀន នៅសកលវិទ្យាល័យប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងធ្វើឲ្យសុបិនរបស់គេក្លាយជាការពិតទៀតផង។

ប្រធានាធិបតីអាហ្វ្រិកខាងត្បូងលោក Cyril Ramaphosa បានចុះហត្ថលេខាលើច្បាប់ឲ្យចូលជាធរមាន កាលពីខែមុន ដោយទទួលស្គាល់សញ្ញាជាភាសាផ្លូវការទី១២ របស់ប្រទេស រួមជាមួយភាសាអង់គ្លេស អ៊ីស៊ីហ្សូលូ (isiZulu) អាហ្រ្វិក និងផ្សេងៗទៀត ដើម្បីជួយការពារសិទ្ធិមនុស្សគថ្លង់ និងលើកម្ពស់ការរួមបញ្ចូលឲ្យកាន់តែប្រសើរឡើង។

លោក Manana បាននិយាយជាភាសាសញ្ញា នៅឯសាលា Sizwile សម្រាប់មនុស្សគថ្លង់ នៅក្រុង Dobsonville រដ្ឋ Soweto ថា៖ «ពីមុនបញ្ហាប្រឈម គឺនៅពេលដែលយើងទៅប៉ុស្តិ៍នគរបាល ឬជិះតាក់ស៊ីមីនីប៊ឺស (Minibus) ដោយវាមានការលំបាកខ្លាំងណាស់ ក្នុងការទំនាក់ទំនង។

រូបគេបានធ្វើភាសាសញ្ញាឲ្យដឹងបន្ថែមទៀតថា៖ «មុនពេលភាសាសញ្ញានេះ គឺជាភាសាផ្លូវការនោះ ប្រាកដណាស់មិនអាចចូលទៅទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សផ្សេងទៀត»។

យ៉ាងណាក្ដី អាហ្រ្វិកខាងត្បូងមានសាលាគថ្លង់ប្រហែល ៤០កន្លែងប៉ុណ្ណោះ ហើយមានគ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សាមួយដែលអាចដំណើរការបានពេញលេញសម្រាប់មនុស្សគថ្លង់ ដែលមានន័យថា នៅមានការងារជាច្រើនត្រូវធ្វើ ដើម្បីធ្វើឲ្យលទ្ធភាពទទួលបាននោះប្រសើរឡើង។

អ្នកនាង Andiswa Gebashe ដែលជាសកម្មជនភាសាសញ្ញាអាហ្រ្វិកខាងត្បូង និងជាអតីតអ្នកបកប្រែភាសាជូនលោក Ramaphosa បាននិយាយថា៖ «ភាសាសញ្ញាជាភាសាដ៏សម្បូរបែប និងស្រស់ស្អាត ប៉ុន្តែយើងត្រូវការមនុស្សដែលនឹងត្រៀមលក្ខណសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីអភិវឌ្ឍវាបន្ថែមទៀត»៕