ភ្នំពេញ ៖ អតីតរដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងការបរទេសសហរដ្ឋអាមេរិក លោក Henry Kissinger ដែលបានស្លាប់កាលពីថ្ងៃទី ៣០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២៣ម្សិលមិញនេះ គឺជាបុគ្គលមួយរូបជាប់ពាក់ពន្ធ័ក្នុងការសម្រេចចិត្តបញ្ជាឱ្យមានការវាយប្រហារនិងទម្លាក់គ្រាប់បែកចង្កោម និងគ្រាប់បែកផ្សេងៗទៀតរាប់លានតោន នៅលើទឹកដីកម្ពុជា  ដែលបានបណ្តាលឲ្យប្រជាជនកម្ពុជារាប់សិបម៉ឺននាក់បាត់បង់ជីវិត និងកំព្រាឱពុកម្តាយ ប្រពន្ធ ប្តីនិងកូនជាដើម។ នេះបើតាមការលើកឡើងរបស់ឯកឧត្តម ហេង រតនា រដ្ឋមន្រ្តីប្រតិភូអមនាយករដ្ឋមន្រ្តី និងជាអគ្គនាយកមជ្ឈមណ្ឌលកំចាត់មីនកម្ពុជា ដែលហៅកាត់ថា CMAC។

 តាមរយៈផេកហ្វេសបុកផ្ទាល់ខ្លួន ឯកឧត្តម ហេង រតនា បានបញ្ជាក់ថា«នៅថ្ងៃទី១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៣នេះ ស្របពេលជាមួយមរណភាពរបស់លោក Henry Kissinger អតីតរដ្ឋមន្ត្រីការបរទេស និងជាទីប្រឹក្សាសន្តិសុខជាតិ របស់សហរដ្ឋអាមេរិកក្នុងកំឡុងសង្គ្រាមអាមេរិក-វៀតណាម នៅទសវត្សទី៦០និង៧០នោះ រូបលោកជាអ្នកជាប់ពាក់ពន្ធ័ក្នុងការសំរេចចិត្តបញ្ជាឱ្យមានការវាយប្រហារ និងទម្លាក់ គ្រាប់បែកចង្កោមនិងគ្រាប់បែកផ្សេងៗទៀតនៅកម្ពុជា»។

បើតាមផេកហ្វេសបុករបស់ឯកឧត្តម ហេង រតនា បានបញ្ជាក់បន្ថែមទៀតថាតាមទិន្នន័យព័ត៌មានការទម្លាក់គ្រាប់បែកពីសំណាក់កងទ័ពអាមេរិក គឺមានចំនួនជាង២៣០,០០០ទីតាំង មានទម្ងន់ជាង៤លានតោន ក្នុងនោះមានកូនគ្រាប់បែកចង្កោមចំនួនប្រមាណជាង៣០លានគ្រាប់ ខណៈការទម្លាក់គ្រាប់បែកនេះបានបំផ្លិញបំផ្លាញយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនូវអ្វីៗដែលកម្ពុជាមាន ដោយរួមទាំងភូមិឋានដ៍សុខសាន្ត និងការសម្លាប់ប្រជាជនកម្ពុជាស្លូតត្រង់រាប់សែននាក់ផងដែរ។ 

ក្នុងផេកហ្វេសបុកនេះ ឯកឧត្តម ហេង រតនា ក៏បានលើកឡើងផងដែរថា មានអ្នកសារព័ត៌មានតាមសួរពីមតិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ឯកឧត្តមចំពោះមរណភាពរបស់លោក Henry Kissinger និងសំណល់យុទ្ធភណ្ឌសង្គ្រាម ដែលជាចំណែកស្នាដៃសម្រេចចិត្តរបស់អតីតរដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងការបរទេសអាមេរិករូបនេះ ដោយក្នុងសំណេររបស់ឯកឧត្តម ហេង រតនា បានបញ្ជាក់ថា« ចំលើយផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ខ្លីគឺ ១.ចូលរួមសោកស្តាយជាមួយគ្រួសារនិងមិត្តភ័ក្តិសព ២. មិនអាចបំភ្លេចនូវសោកវិនាសកម្មនៃសង្គ្រាមនេះបានទេ ព្រោះថាបច្ចុប្បន្ននេះគ្រាប់បែកទាំងនោះបានបន្តគំរាមកំហែងបង្កការភ័យខ្លាច បង្ករបួស ស្លាប់ ដល់ប្រជាជនកម្ពុជា នៅឡើយ និងជាឧបសគ្គដល់ការអភិវឌ្ឍឡើងវិញសំរាប់ប្រទេសកម្ពុជារាប់សិបឆ្នាំទៅមុខទៀត និងទី៣. ប្រជាជនកម្ពុជាត្រូវតែរឹងមាំ និងខិតខំសហការយ៉ាងជិតសិទ្ធជាមួយប្រជាជនសហរដ្ឋអាមេរិក ក្នុងបុព្វហេតុមិត្តភាពនិងសន្តិភាព!! ។យើងអាចអនុគ្រោះ យោគយល់អំពីបញ្ហាអតីតកាល ទោះបីជាមិនអាចបំភ្លេចការឈឺចាប់ទាំងនោះក៏ដោយ! (Forgive but NOT forget!)៕ អត្ថបទ ៖ បាន ចក់